ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΑ
Δόξα στον άνδρα που ο Ιεχωβά,
Προφήτη έχρισε ο Ιησούς.
Ας τον υμνήσουμε που έφερε πάλι,
Το ευαγγέλιο απ’ τους ούρανούς.
Τον Προφήτη, π’ ανέβει ψηλά,
Δε μπορούνε, να θίξουνε πιά.
Με τον Θεό είν’ εκεί στα ουράνια,
Θάνατος κι έχθρα δεν το φοβίζουν πιά.
Δόξα στη μνήμη του που πάει σαν μάρτυς.
Ευλογημένο το όνομα του Σμίθ.
Τ’ αίμα του χύθηκε από τους κακούργους,
Μα η ψυχή του γιά μας παρακαλεί.
Τον Προφήτη, π’ ανέβει ψηλά,
Δε μπορούνε, να θίξουνε πιά.
Με τον Θεό είν’ εκεί στα ουράνια,
Θάνατος κι έχθρα δεν το φοβίζουν πιά.
Μεγάλ’ η δόξα του καί η ιεροσύνη,
Παντοτινά τα κλειδιά της θα κρατεί.
Με την πίστη του θα μπεί στο βασίλειο,
Καί σαν τους άλλους προφήτες θα στεφθεί.
Τον Προφήτη, π’ ανέβει ψηλά,
Δε μπορούνε, να θίξουνε πιά.
Με τον Θεό είν’ εκεί στα ουράνια,
Θάνατος κι έχθρα δεν το φοβίζουν πιά.
Με τη θυσία θα ‘ρθούν ευλογίες
Κι η αδικία θ’ αποζημιωθεί,
Που ‘ταν σε βάρος ετούτου του άνδρα
Και τ’ όνομά του θα αναγνωριστεί.
Τον Προφήτη, π’ ανέβει ψηλά,
Δε μπορούνε, να θίξουνε πιά.
Με τον Θεό είν’ εκεί στα ουράνια,
Θάνατος κι έχθρα δεν το φοβίζουν πιά.
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΓΡΑΦΩΝ
Νεφί Β’ 3:14-15 (Το Βιβλίο του Μόρμον) – «Έτσι λοιπόν προφήτεψε ο Ιωσήφ, καί είπε: Ιδέστε, αυτόν τον βλέποντα θα ευλογήσει ο Κύριος, καί εκείνοι που θα γυρεύουν να τον καταστρέψουν θα πέσουν σε σύγχυση, γιατί αυτή η υπόσχεση που έλαβα από τον Κύριο γιά τον καρπό της οσφύος μου, θα εκπληρωθεί. Ιδέστε, είμαι βέβαιος γιά την εκπλήρωση της υπόσχεσης αυτής.
«Καί το όνομά του θα είναι ίδιο με το όνομά μου, καί θα είναι ίδιο με το όνομα του πατέρα του. Καί θα είναι σαν κι εμένα. Γιατί αυτό που ο Κύριος θα φέρει σε φως με το χέρι εκείνου, με τη δύναμη του Κυρίου, θα φέρει το λαό μου στη σωτηρία.»
Διδαχή και Διαθήκες 135 – «Για να επισφραγίσουμε τη μαρτυρία για ετούτο το βιβλίο και για το Βιβλίο του Μόρμον, ανακοινώνουμε το μαρτυρικό θάνατο του Τζόζεφ Σμίθ του Προφήτη και του Χάυρουμ Σμίθ του Πατριάρχη. Πυροβολήθηκαν στη φυλακή Κάρθατζ, την 27η Ιουνίου 1844, περίπου στις πέντε η ώρα μ.μ., από έναν ένοπλο όχλο από 150 έως 200 άτομα, που ήταν βαμμένοι μαύροι. Ο Χάυρουμ πυροβολήθηκε πρώτος και έπεσε ήρεμα, αναφωνώντας: Πεθαίνω! Ο Τζόζεφ πήδησε από το παράθυρο, και πέθανε πυροβολούμενος καθώς το επιχειρούσε, αναφωνώντας: Ω Κύριε και Θεέ μου! Και τους δύο τους πυροβόλησαν αφού ήταν νεκροί, με βάναυσο τρόπο, και ο καθένας δέχτηκε τέσσερις σφαίρες.
«Ο Τζών Τέυλορ και ο Ούιλαρντ Ρίτσαρντς, δύο από τους δώδεκα, ήταν τα μόνα άτομα μέσα στο δωμάτιο αυτήν τη στιγμή. Ο πρώτος τραυματίστηκε κατά άγριο τρόπο με τέσσερις σφαίρες, άλλα έχει ήδη αναρρώσει. Ο τελευταίος, με την πρόνοια του Θεού, γλίτωσε χωρίς ούτε μιά τρύπα στην ενδυμασία του.
«Ο Τζόζεφ Σμίθ, ο Προφήτης και βλέπων του Κυρίου, έχει κάνει περισσότερα για τη σωτηρία των ανθρώπων σε τούτον τον κόσμο, παρά οποιοσδήποτε άνθρωπως που έζησε ποτέ σ’ αυτόν, εκτός μόνο από τον Ιησού. Στο μικρό διάστημα των είκοσι χρόνων, έφερε σε φως το Βιβλίο του Μόρμον, το οποίο μετάφρασε με το χάρισμα και τη δύναμη του Θεού, και υπήρξε το μέσον για τη δημοσίευση του σε δύο ηπείρους. Έστειλε την πληρότητα του αιώνιου ευαγγελίου την οποία αυτό περιείχε, στα τέσσερα άκρα της γης, έφερε σε φως τις αποκαλύψεις και εντολές του αποτελούν ετούτο το βιβλίο το Διδαχή και Διαθήκες, και πολλά άλλα γεμάτα σοφία έγγραφα και οδηγίες για το καλό των τέκνων των ανθρώπων. Συκέντρωσε πολλές χιλιάδες Αγίων των Τελευταίων Ημερών, ίδρυσε μια μεγάλη πόλη, και άφησε φήμη και όνομα που δεν μπορούν να φονευθούν. Έζησε μέγας, και πέθανε μέγας στα μάτια του Θεού και του λαού του. Και σαν τους περισσότερους από τους χρισμένους του Κυρίου κατά την αρχαία εποχή, επισφράγισε την αποστολή του και τα έργα του με το ίδιο του το αίμα. Και το ίδιο έκανε και ο αδελφός του Χάυρουμ. Στη ζωή δεν ήταν χωρισμένοι, και ούτε στο θάνατο χωρίστηκαν!
«Όταν ο Τζόζεφ πήγε στο Κάρθατζ για να παραδοθεί στις δήθεν απαιτήσεις του νόμου, δύο η τρείς εμέρες πριν τη δολοφονία του, είπε: Πηγαίνω σαν πρόβατο στη σφαγή. Όμως είμαι ήρεμος σαν καλοκαιριάτικο πρωινό. Έχω τη συνείδηση καθαρή πρός το Θεό, και προς όλους τους ανθρώπους. ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ ΑΘΩΟΣ. ΚΑΙ ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΜΕΝΑ – ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ ΕΝ ΨΥΧΡΩ. – Το ίδιο πρωί, αφού ο Χάυρουμ ετοιμάστηκε για να φύγει – να πούμε για τη σφαγή; Ναι, γιατί έτσι ήταν – διάβασε την ακόλουθη παράγραφο, κοντά στο τέλος του δωδέκατου κεφαλαίου του Εθέρ, στο Βιβλίο του Μόρμον, και τσάκισε το φύλλο σ’ αυτό:
«Και έγινε ώστε προσευήθηκα στον Κύριο να δώσει στους Εθνικούς χάρη, ώστε να έχουν αγάπη. Και έγινε ώστε ο Κύριος μου είπε: Αν δεν έχουν αγάπη δεν έχει σημασία για σένα, εσύ υπήρξες πιστός. Γι’ αυτό τα ρούχα σου θα γίνουν καθαρά. Και επειδή έχεις δεί την αδυναμία σου, θα γίνεις δυνατός, μέχρι και στο να καθίσεις κάτω στον τόπο τον οποίο έχω ετοιμάσει στούς τόπους διαμονής του Πατέρα μου. Και τώρα εγώ…αποχαιρετώ τους Εθνικούς. Μάλιστα, επίσης και τους αδελφούς μου τους οποίους αγαπώ, μέχρι να ανταμώσουμε εμπρός στο βήμα κρίσεως του Χριστού, όπου όλοι οι άνθρωποι θα ξέρουν ότι τα ρούχα μου δεν είναι κηλιδωμένα με το αίμα σας. Αυτοί που έδωσαν ματυρία είναι τώρα νεκροί, και η μαρτυρία τους είναι σε ισχύ.
«Ο Χάυρουμ Σμίθ έγινε σαράντα τεσσάρων χρονών το Φεβρουάριο του 1844, και ο Τζόζεφ Σμίθ έγινε τρίαντα οχτώ το Δεκέμβριο του 1843. Και από εδώ κι εμπρός τα ονόματά τους θα κατατάσσονται μεταξύ των μαρτύρων της θρησκείας. Και στον αναγνώστη κάθε έθνους θα υπενθυμίζεται ότι το Βιβλίο του Μόρμον, και ετούτο το βιβλίο με τη Διδαχή και Διαθήκες της εκκλησίας, κόστισαν το καλύτερο αίμα του δεκάτου ενάτου αιώνα για να έλθουν σε φως για τη σωτηρία ενος καταστραμένου κόσμου, και ότι αν η φωτιά μπορεί να κατακάψει ένα πράσινο δέντρο για τη δόξα του Θεού, πόσο εύκολα θα κάψει τα ξερά δέντρα για να καθαρίσει τον αμπελώνα της διαφθοράς. Έζησαν γιά δόξα, πέθαναν για δόξα, και δόξα είναι η αιώνια αμοιβή τους. Από γενεά σε γενεά, τα ονόματά τους θα τιμούνται από απογόνους σαν πολύτιμα πετράδια για τους εξαγνισμένους.
«Ήταν αθώοι κάθε αδικήματος, όπως συχνά αποδείχτηκαν πιό πριν, και κρατήθηκαν στη φυλακή μόνο από συνωμοσία προδοτών και ανόμων ανθρώπων. Και το αθώο αίμα τους στο δάπεδο της φυλακής του Κάρθατζ αποτελεί πλατειά σφραγίδα προσαρτημένη στο «Μορμονισμό» που δεν μπορεί να την απορρίψει κανένα δικαστήριο επάνω στη γη. Και το αθώο αίμα τους, που αποτελεί κηλίδα στο όνομα της Πολιτείας του Ιλλινόις, με τη χαμένη πίστη της Πολιτείας αφού το είχε εγγυηθεί ο κυβερνήτης, αποτελεί μαρτυρία για την αλήθεια του αιώνιου ευαγγελίου που όλος ο κόσμος δεν μπορεί να θέσει υπό αμφισβήτηση. Και το αθώο αίμα τους στο λάβαρο της ελευθερίας, και στη «magna carta» των Ηνωμένων Πολιτειών, αποτελεί πρέσβυ για τη θρησκεία του Ιησού Χριστού, που θα αγγίξει την καρδιά τιμίων ανθρώπων σε όλα τα έθνη. Και το αθώο αίμα τους, μαζί με το αθώο αίμα όλων των μαρτύρων κάτων απο το θυσιαστήριο που είδε ο Ιωάννης, θα φωνάζει προς τον Κύριο των Δυνάμεων μέχρι αυτός να πάρει εκδίκηση γι’ αυτό το αίμα επάνω στη γη. Αμήν.»