Ω ΠΟΣΟ ΘΑΥΜΑΖΩ
Ω πόσο θαυμάζω που τόσο με αγαπά,
Σαστίζω σαν σκέφτομαι πόσο με οδηγά,
Και τρέμω σαν νιώθω πως για με σταυρώθηκε,
Πως για με τον αμαρτωλό τυραννήθηκε.
Ω είν’ θαυμάσιο που τόσο νοιάστηκε,
Για μένα ο Χριστός!
Ο είν’ θαυμάσιο τόσο θαυμαστό!
Θαυμάζω που άφησε τον Άγιο θρόνο του,
Και ήρθε να σώσει εμέ απ΄ τον πόνο μου,
Π’ εκείνος μου έδωσ’ αγάπη απέραντη,
Ενώ τίποτα δεν του έχω προσφέρει.
Ω είν’ θαυμάσιο που τόσο νοιάστηκε,
Για μένα ο Χριστός!
Ο είν’ θαυμάσιο τόσο θαυμαστό!
Σαν σκέφτομαι ότι τα λύτρα επλήρωσε,
Μ’ αγάπη μεγάλη εμένανε έσωσε.
Πώς να λησμονήσω αυτή τη θυσία Του;
Θα τον εχυμνώ μέχρι τη Βασιλεία Του.
Ω είν’ θαυμάσιο που τόσο νοιάστηκε,
Για μένα ο Χριστός!
Ο είν’ θαυμάσιο τόσο θαυμαστό!
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΓΡΑΦΩΝ
Κατά Ιωάννην 15:13 – «Μεγαλύτερη από τούτη την αγάπη δεν έχει κανένας, το να βάλει κάποιος την ψυχή του για χάρη των φίλων του.»
Μωσία 3:5-8 (Το Βιβλίο του Μόρμον) – «Γιατί, ιδές, έρχεται ο καιρός καί δεν απέχει πολύ, που με εξουσία, ο Κύριος ο Παντοδύναμος που βασιλεύει, που υπήρχε, καί υπάρχει από όλη την αιωνιότητα ώς όλη την αιωνιότητα, θα κατεβεί από τους ουρανούς πρός τα τέκνα των ανθρώπων, καί θα κατοικήσει σε σκήνωμα πηλού, καί θα φανερωθεί ανάμεσα στούς ανθρώπους, κάνοντας σπουδαία θαύματα, όπως το να θεραπεύει τούς αρρώστους, να ανασταίνει τούς νεκρούς, να κάνει τούς κουτσού να περπατούν, τους τυφλούς να αποκτούν το φως τους, καί τούς κουφούς να ακούν, καί να θεραπεύει κάθε είδους αρρώστια.
«Καί θα εκβάλλει δαιμόνια, δηλαδή τα πονηρά πνεύματα που κατοικούν στίς καρδιές των τέκνων των ανθπώπων.
«Καί να, θα υποστεί περασμούς, καί σωματικό πόνο, πείνα, καί δίωα, καί κόπωση, περισσότερο απ’ ό,τι άνθρωπος μπορεί να ανθέζει, χωρίς να φθάσει στο θάνατο. Γιατί, ιδέστε, αίμα θα βγαίνει από κάθε του πόρο, τόσο μεγάλο θα είναι το άγχος του γιά τις ανομίες καί τους αποτροπιασμούς του λαού του.
«Καί θα ονομαστεί Ιησούς Χριστός, ο Υιός του Θεού, ο Πατέρας του ουρανού καί της γης, ο Δημιουργός των πάντων από την αρχή. Καί η μητερά του θα λέγεται Μαρία.»