Μορμόνοι Ύμνοι

Ύμνοι της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών (Εκκλησία των Μορμόνων)

Home | Μορμονική Χορωδία του Ταμπερνάκλ |

ΤΟ ΠΡΩΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΓΟΥΛΑ

 

 

Το πρωί με την αυγούλα,
Ήλιος βγήκε λαμπερός,
Τα πουλιά πετούσαν όλα,
Και τραγούδαγαν στο φώς.
Είδ’ ο Τζόζεφ μέσ’ στό δάσος,
Της αγάπης το Θεό.
Είδ’ ο Τζόζεφ μέσ’ στό δάσος,
Της αγάπης το Θεό.

 

Ταπεινά γονατισμένος,
Παρακάλαγε θερμά,
Να γνωρίσει την αλήθεια,
Μα επένεβη ο Σατανάς.
Σκότος μαύρο τον τυλίγει,
Μα έχει πίστη στο Θεό.
Σκότος μαύρο τον τυλίγει,
Μα έχει πίστη στο Θεό.

 

Ξαφνικά ένα φως προβάλλει,
Απ’ τον ήλιο πιό λαμπρό,
Κι εμφανίστηκαν μπροστά του,
Δυό ουράνιες μορφές.
Ήταν ο Θεός Πατέρας,
Και δεχιά του ο Χριστός.
Ήταν ο Θεός Πατέρας,
Και δεχιά του ο Χριστός.

 

«Αυτός είναι ο Γιός μου,
Άκου τον προσεκτικά».
Είπε ο Θεός Πατέρας,
Γλυκά και στοργικά.
Πως φτερούγιζε του Τζόζεφ,
Η καρδιά από χαρά.
Πως φτερούγιζε του Τζόζεφ,
Η καρδιά από χαρά.

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΓΡΑΦΩΝ

 

Ιακώβου 1:5 – «Αν, όμως, κάποιος από σας είναι ελλειπής σε σοφία, ας ζητάει από τον Θεό, που δίνει σε όλους πλούσια, και χωρίς να ονειδίζει• και θα του δοθεί.»

 

Τζόζεφ Σμιθ — Ιστορία 1:11-12, 16-17 – «Ποτέ, κανένα σπόσπασμα γραφής δεν ήλθε με περισσότερη δύναμη μέσα στην καρδία ανθρώπου απ’ ό,τι ετούτο αυτήν τη στιγμή στη δική μου. Φαινόταν σαν να εισχωρούσε με μεγάλη ορμή σε κάθε αίσθημα της καρδιάς μου. Το συλλογίστηκα ξανά και ξανά, ξέροντας ότι αν ήταν κάποιος που χρειαζόταν σοφία από το Θεό, αυτός ήμουν εγώ. Γιατί πώς να ενεργήσω, δεν ήξερα, και αν δεν αποκτούσα σοφία περρισότερη απ’ ό,τι τότε είχα, ποτέ δε θα μάθαινα. Γιατί οι δάσκαλοι της θρησκείας των διαφόρων αιρέσεων καταλάβαιναν τις ίδιες περικοπές γραφών τόσο διαφορετικά ώστε εξαφάνιζαν κάθε ελπίδα ότι μπορεί να διευθετηθεί κάποιο ερώτημα με προσφυγή προς τη Βίβλο….

 

«Είδα ακριβώς επάνω από το κεφάλι μου μια στήλη φωτός, λαμπρότερη κι από τη λάμψη του ήλιου, η οποία κατέβαινε σιγά-σιγά από ψηλά ώσπου έπεσε επάνω μου… . Όταν το φως έπεσε επάνω μου εiδα δύο ‘Ατομα, που η λαμπρότητα και η δόξα τους ξεπερνούν κάθε περιγραφή, να στέκονται από πάνω μου στον αέρα. Ο ένας τους μου μίλησε, καλώντας με με το όνομά μου και είπε, δείχνοντας τον άλλον — Αυτός είναι o Υιός μου ο Αγαπητός. Αυτόν να ακούς!»

Leave a Reply